Hoi iedereen!

Weer eens een teken van leven. Dit keer vanaf een klein eilandje voor de kust van Bali, Lembognan. In de tussentijd hebben we in Indonesie twee dagen door de jungle getrokken in Sumatra, een vulkaan beklommen op Java en rituelen bijgewoond op Bali.

Vanuit Kuala Lumpur zijn we gevlogen naar Medan, op Sumatra. Hier hebben we niet veel gedaan aangezien het vooral een drukke stoffige stad is, dus zijn we doorgetrokken naar Bukit Lawang. Gezellig in een volgepropt busje met de locals en heel wat kokosnoten.
We kwamen aan bij een klein dorpje aan de rand van een wilde rivier met houten wiebelbruggen omgeven door hoge wanden van tropisch regenwoud. Wow! Maar eigenlijk ging het hier niet om het dorpje, maar waar deze plek bekend om staat zijn de Orang-oetans die je hier in de jungle kan zien. De volgende dag zijn we dan ook naar het voedingsplatform geweest. Vanuit het opvangcentrum in Bukit lawang zijn Orang- Oetans weer de jungle ingelaten nadat ze bevrijd zijn als huisdier.
Bij het platform moesten we wachten of we geluk hadden, terwijl een van de rangers met de zak bananen ritselde. Wij bleven stil zitten en wachtten in spanning af,
totdat we het geluid hoorden van half omvallende bomen. Een oerang oetang was onderweg, en dat gaat niet zachtzinnig zo'n grote aap door de bomen! Er kwam een verschrikte blik op het gezicht van de rangers: Het was het grote mannetje. De enige echte wilde aap in dit gedeelte van de jungle waar je liever niet te dicht bij in de buurt wil komen. Wij werden achter het hekje gezet (Don't worry!) en de vluchtroute werd doorgenomen.
Toen we 'hem' zagen snapten we algauw waarom, wat een beest ! Wel twee meter lang en bijna net zo breed. Gelukkig herinnerden wij ons nog van het Bokito verhaal dat we deze aap vooral niet aan moesten kijken.
Hij liet goed zien hoe groot en sterk hij wel niet was, maar al gauw begrepen wij dat als we respect toonden voor dit machtige dier, hij ons niks zou doen. Al gauw ging hij liggen en konden we volop van hem genieten en foto's maken. Eng was het dus wel, maar machtig mooi om te zien!

De dag erna zouden we pas echt de jungle intrekken, voor twee dagen zouden we op zoek gaan naar meer Oeran- Oetangs. Iets kleinere vrouwtjes zouden we ook goed vinden trouwens ;)
En zo trokken we met nog vijf mede avonturiers en gids de jungle in. Een makkie was dit niet kunnen we wel zeggen, het regenwoud ging steil omhoog en dan weer steil naar beneden en dat zo'n duizend keer (voor ons gevoel dan).
Maar het was het zeker waard. We hebben vier vrouwtjes Oeran Oetangs gezien (met babytjes) en een klein mannetje. Tussendoor ook nog heel wat makaken, Thomas leaf monkeys (met zwart witte kuif) en Gibbons die hoog boven ons in de bomen slingerden.
En zoals we hadden kunnen verwachten in het tropisch- Regenwoud begon het 's middags keihard te plenzen. Glibberend gingen we naar beneden en omhoog, al vasthoudend aan de takken.
Ook moesten we snel zijn, want om bij ons kamp te komen moesten we de rivier oversteken, en de rivier zou steeds hoger worden door de regen... Toen we bij de rivier aankwamen snapten we deze haast, de rivier was door de grote hoeveelheid regen een kolkende Indiana Jones rivier geworden. Als we vanavond in de tent zouden willen slapen zouden we toch echt naar de overkant moeten!
Langs de rivierwand, hangend aan de takken, glibberden we naar de oversteekplaats: een rubberband die vast zat aan een touw. Wij werden in de band geladen en het touw werd naar de overkant gegooid.
Een Indonesisch mannetje aan de overkant ving het touw en toen lieten ze ons los: dat is nog eens dobberen! Godzijdank zijn we aan de overkant gekomen en konden we onze doorweekte kleren uittrekken. Alleen jammer dat onze reserve kleren ook doorweekt waren.. Nouja dan maar weer iets nats aan, na zo'n tocht maakte het ons niets meer uit!
Warme thee en koekjes stonden klaar en 's avonds kaarten in de tent met de Indonesiers deden ons alweer snel vergeten hoe spannend we dit eigenlijk toch wel weer vonden.

De volgende ochtend werden we wakker met uitzicht op de rivier en de waterval waar de aapjes zich alweer aan het wassen waren en de kleine aapjes speelde op de rotsen.
Op dit soort momenten beseffen we echt hoe bijzonder het toch weer is dat we hier mogen zitten! Vandaag stond ook geen zware tocht meer op het programma, maar een duik in een meer bij een waterval.
Dat lieten we ons geen tweede keer zeggen en we hebben lang rondgedobberd en gedoucht onder de waterval. Daarna hebben we lekker in de zon gelegen met tropisch fruit, wat wil een mens nog meer!
Helaas moesten we deze mooie plek 's middags weer verlaten en zijn we teruggevaren over de, deze keer rustige, rivier. Wat een tocht was dat, om nooit meer te vergeten!

Nadat we nog een paar dagen rond hebben gehangen in het dorp en het kindertehuis hebben bezocht dat gerund wordt door een Nederlandse vrouw, zijn we doorgevlogen naar Surabaya op Java. Op weg naar de Bromo vulkaan! Het was nog een hele tocht om hier te komen, overstappen van bus naar bus en we zijn ook nog een dag gestrand vanwege een overstroming op de weg. Maar als je er bent dan heb je ook wat! In de wolken zaten we in een bijna Oostenrijks uitziend berghotel met een exotisch tintje. Overal mooie bloemen en een heerlijk koel temperatuurtje, ook wel eens lekker voor de afwisseling! De volgende ochtend, of eigenlijk nacht, zijn we om half vier opgestaan om de Bromo in zonsopgang te zien. Toen de zon opging hadden we een wijds uitzicht over een krater achtig maanlandschap met de top van de volkaan nog in de wolken. Nadat we van dit uitzicht hadden genoten zijn we met een jeep verder gereden tot aan de voet van de krater. Daar konden we na een steile klim de krater inkijken. Een diep zwart gat dat rookwolkjes pruttelt. Bizar om voor te stellen wat zich hier allemaal onder de aardkost afspeeld! Nadat we deze twee klimtochten hadden gemaakt zaten we om 8 uur alweer op het terras bij ons hotel. Zo heb je al een halve dag achter je, maar nog een hele dag voor je! Dat komt mooi uit dachten wij, want nu we toch bezig zijn, kunnen we toch net zo goed gelijk doortrekken naar Bali in plaats van morgen.........

Wordt vervolgd!